10 dingen die je als type 1 diabeet meemaakt

Als je dit leest, hoor je hoogstwaarschijnlijk bij de alvleesklier-met-sterallures club. Of kun je met trots zeggen dat je iemand kent die diabetes heeft. Ja, dat is cool om te zeggen. Want dat dierbare suikerklontje van je maakt nog al wat mee. Ze spelen het spel genaamd leven op ‘hard mode’. Om een beetje inzicht te bieden, zijn hier wat situaties die we regelmatig tegenkomen.

 

1. Wanneer je wekker afgaat na een nachtelijke hypo inclusief vreetkick en daarop volgende hyper.

2. Wanneer iemand je vraagt of het nou vervelend is om elke keer te prikken.

Dit? *steekt naald in buik* Oh nee joh, dit is vét chill, naast pure medische noodzaak vind ik het ook gewoon heel lekker om naalden in mijn lijf te steken.

 

3. Wanneer je op Facebook leest dat je van je diabetes af kunt komen. Gewoon wat borden kaneel weglepelen en heel veel  wandelen.

‘Wow bedankt, dat ik hier zelf nog niet aan had gedacht. Ik kan niet wachten op de volgende familiebijeenkomst waar tante Rita mij dit ook nog eens gaat vertellen.’

4. Wanneer je HbA1c na een zomervakantie vol stokbrood, barbecue en ijs beter terugkomt dan verwacht.

5. Diabetes ijs/taart/koekjes

Waarom heet het überhaupt zo, hebben ze er insuline overheen gesprenkeld?

6. Het zelfvertrouwen dat je hebt tijdens een hypo.

(Het loopje is ook wel pijnlijk accuraat, trouwens.)

 7. Wanneer iemand vraagt of je ‘dat wel mag eten?’.

LAAT MAAR, IK HIELD TOCH AL NIET MEER VAN PIZZA

8. Wanneer er een diabetes-gerelateerd alarm afgaat tijdens het hoorcollege.

9. Wanneer je beseft dat je diabetestasje nog thuis ligt.

10. Wanneer iemand vraagt of je hele erge diabetes hebt.

Er is geen ‘hele erge vorm’. Ik ben insuline-afhankelijk en dat is vervelend, want dat betekent dat het van buitenaf moet komen (=naalden in mijn lichaam steken). Ook moet ik zo’n 6 á 7 keer per dag bloed uit m’n vinger melken om te weten hoe ik ervoor sta.  Maar wie weet is er iemand met type 2 die het veel slechter heeft dan ik. Of iemand met zwangerschapsdiabetes die zich erg druk maakt over de toekomst van haar kind. Laten we zeggen dat diabetes, en ziektes in het algemeen, niet in ‘ergheid’ in te delen zijn en allemaal gewoon stom zijn. Maar laten we het beste er van maken en tussen de zware momenten door het van de positieve kant te blijven bekijken.

Aan die diagnose doe je niks, maar hoe jij ermee leeft des te meer. Wees een dia-badass. En als je hier nog leest en geen diabetes hebt, way to go! Wees lief voor je suikerklontje en begrijp dat het niet altijd even makkelijk is. Je hoeft het niet volledig te snappen, als je er maar begrip voor kunt hebben. Dat iemand soms moe is, zich gek gedraagt of een keertje niet mee uit gaat. Ze moeten nog langer mee dan vandaag. Elk steuntje in de rug is van groter belang dan je misschien zult beseffen.

That’s all, folks. Liefs, Sebastiaan en Annelot

 

 

4 reacties:

  1. Leuk stuk jongens! Inzichtelijk & fijn te lezen voor mensen die bekend en onbekend zijn met diabetes. En dat alles mét knipoog, great job! Liefs Anne

  2. Heerlijk dit lezen, dank voor de glimlach hierdoor … en ja: wat herkenbaar > de conclusie deel ik graag > blijf er positief bij!
    Dex de Dialeeuw

  3. Ik zit hier harT in mijn eentje te lachen. Geweldig!! Heel herkenbaar. Tnx

  4. Nel Coppoolse

    Duidelijk verhaal motiverend om te lezen .zeker als het even niet zo lekker gaat geeft het je het gevoel dat je niet alleen bent met de soris.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *